چو خورد آن بهره مند از دولت و جاه

ز عدل شاه دوران بی نصیبی

چنین اش بی گنه مپسند رنجور!

که هست این از طریق معدلت دور

می از قرابه قرب شهنشاه،

چنان رفت آن وصیت از خیالش

که بر خاطر نیامد چند سال اش!