کس از غوغا، به حال او نیفتاد

گرفت از راه یوسف تنگنایی

به رسم دادخواهان داد برداشت

ز دل ناله، ز جان فریاد برداشت

به حالی شد که او را کس مبیناد!

ز درد دل فغان می کرد و می رفت

ز آه آتش فشان می کرد و می رفت