تو را از جمله عالم برگزیدم

ز بس خندیدنش یوسف عجب کرد

ز وی نام و نشان وی طلب کرد

بگفت: «آنم که چون روی تو دیدم

جوانی در غمت بر باد دادم

بدین پیری که می بینی رسیدم

گرفتی شاهد ملک اندر آغوش