ز وی نام و نشان وی طلب کرد

چو گل خندان شد و چون غنچه بشکفت

دهان پرخنده یوسف را دعا گفت

ز بس خندیدنش یوسف عجب کرد

بگفت: «آنم که چون روی تو دیدم

تو را از جمله عالم برگزیدم

جوانی در غمت بر باد دادم