ز ریحان سرو بستان را سبک کرد

تپانچه بر رخ گلرنگ می زد

به سوی فرق نازک برد پنجه

ز زور پنجه آن را ساخت رنجه

به چیدن سنبلستان را تنک کرد

ز دل نوحه، ز جان فریاد برداشت

فغان از سینه ناشاد برداشت