به چیدن سنبلستان را تنک کرد

به سوی فرق نازک برد پنجه

ز زور پنجه آن را ساخت رنجه

ز ریحان سرو بستان را سبک کرد

ز دل نوحه، ز جان فریاد برداشت

فغان از سینه ناشاد برداشت

«وفادار! وفاداری نه این بود