چون مردم لیلی اش بدیدند

و آن ناقه به زیر ران درآورد

می راند در آرزوی لیلی

تا سر برود به کوی لیلی

بر وی دم مردمی دمیدند

گفتند به نیکویی ثنایش

کردند به صدر خانه جایش