کردند به صدر خانه جایش

چون مردم لیلی اش بدیدند

بر وی دم مردمی دمیدند

گفتند به نیکویی ثنایش

لیک از هر سو نظر همی تافت

از مقصد خود اثر نمی یافت

خون گشت ز ناامیدی اش دل