وین دفتر عقل و دین همی شست

آن ناوک زهردار می زد

وین زمزمه هلاک می زد

آن از نم خوی جبین همی شست

آن بر سر حسن و ناز می بود

وین سربه ره نیاز می بود

چون غنچه به هم دو سرو گلرنگ