بر ظلمتیان شب ببخشای!

حی عرب از سخات زنده!

در پرده تو را خجسته ماهی ست

کز چشم دلت بدو نگاهی ست

وین میغ ز پیش ماه بگشای!

طاق است و، بود عطیه ای مفت

با طاق دگر گرش کنی جفت