آن گفت:«دلم ز غم دو نیم است»

وین گفت: «ز محنت جدایی»

آن گفت:«فغان ز کینه کیشان!»

وین گفت که: «باد مرگ ایشان!»

وین گفت:«چه غم؟ خدا کریم است!»

چون گفته شد آنچه گفتنی بود

و آن راز که هم نهفتنی بود