آن تیغ به دست در منی تیز،

وین واقف آن، در آن مواقف

آن روی به مشعر حرامش،

وین در غم شعر مشکفامش

وین بانگ زده که: خون من ریز!

آن کرده به رمی سنگ آهنگ،

وین داشته سر به پیش آن سنگ