وین بانگ زده که: خون من ریز!

آن روی به مشعر حرامش،

وین در غم شعر مشکفامش

آن تیغ به دست در منی تیز،

آن کرده به رمی سنگ آهنگ،

وین داشته سر به پیش آن سنگ

آن کرده وداع خانه بنیاد،