می دار نگاه، عزت خویش!

چون با دگری در آورم سر؟

وز وصل کسی دگر خورم بر؟

مغرور مشو به حشمت خویش!

سوگند به صنع صانع پاک!

اعجوبه نگار تخته خاک،

که ت بار دگر اگر ببینم