لیلی گفتا که:«ای خردمند!

گفتا که:«ز درد عشق زارست!

همواره ز مردمان رمیده

با وحش رمیده آرمیده»

دانی که به عشق کیست دربند؟»

گفتا:« آری، به یاد لیلی

هر دم راند ز دیده سیلی»