صد تخم فریب کشته بودی

هر حرف وفا ز وی که خواندم

از دیده سرشک خون فشاندم

در وی سخنان نوشته بودی

غمخواری من بسی نمودی

غم های مرا بسی فزودی

گیرم که تو دوری از کم و کاست