گیرم که تو دوری از کم و کاست

صد تخم فریب کشته بودی

غمخواری من بسی نمودی

غم های مرا بسی فزودی

نید به زبان تو بجز راست،

مسکین عاشق چو بدگمان است

هر لحظه اسیر صد گمان است