تو گفتی که هوش یل اسفندیار

که روز بزرگان همه گشته شد

تو آموختی شاه را راه کژ

ایا پیر بی راه و کوتاه و کژ

بود بر کف رستم نامدار

بگفت این و گویا زبان برگشاد

همه پند و اندرز او کرد یاد