مسکین عاشق چو بدگمان است

غم های مرا بسی فزودی

گیرم که تو دوری از کم و کاست

نید به زبان تو بجز راست،

هر لحظه اسیر صد گمان است

هر شبهه به پیش او دلیلی ست

هر پشه مرده زنده پیلی ست