یعنی که به سایه مغیلان

روزی به هوای نیمروزی

از تاب حرارت تموزی،

ره برده به خیمه ذلیلان

برساخت از آن نظاره گاهی

می کرد به هر طرف نگاهی

ناگاه بدید قومی از دور