گفتا که: «منم مراد جانت!

بنگر به وفا سرشته خویش!

گفتا :«تو که ای و از کجایی؟

بیهوده به سوی من چه آیی؟

کام دل و رونق روانت!

یعنی لیلی که مست اویی

اینجا شده پای بست اویی»