بیهوده به سوی من چه آیی؟

زد بانگ بلند کای وفا کیش!

بنگر به وفا سرشته خویش!

گفتا :«تو که ای و از کجایی؟

گفتا که: «منم مراد جانت!

کام دل و رونق روانت!

یعنی لیلی که مست اویی