از زخم ازل، شکسته جامی ست

با من بجز این عتاب ننمود»

جامی! بنگر! کز آفرینش

هر ذره به چشم اهل بینش

گرداگردش نوشته نامی ست

در صاحب نام، کن نشان گم!

در هستی وی، شو از جهان گم!