ای ساخته تیز خامه را نوک!

زاید، به مثل بود چو فرزند

فرزند به صورت ارچه زشت است

در چشم پدر نکوسرشت است

ز آن کرده عروس طبع را دوک!

می کن ز آن نوک، خوش نویسی!

ز آن دوک ز مشک رشته ریسی!