ز آن دوک ز مشک رشته ریسی!

ای ساخته تیز خامه را نوک!

ز آن کرده عروس طبع را دوک!

می کن ز آن نوک، خوش نویسی!

می زن رقمی به لوح انصاف!

دراعه عیب پوش می باف!

چون شعر نکو بود، خط نیک