چو بیرونی از عقل و وهم و قیاس،

مقید به اینها ندانم تو را

نه تنها بلندی و پستی تویی،

که هستی ده و هست و هستی تویی

تو را چون شناسم من ناشناس؟

ز آغاز این نامه تا ختم کار

گر آرد یکی نامجو در شمار