تو را چون شناسم من ناشناس؟

نه تنها بلندی و پستی تویی،

که هستی ده و هست و هستی تویی

چو بیرونی از عقل و وهم و قیاس،

ز آغاز این نامه تا ختم کار

گر آرد یکی نامجو در شمار

همه دفتر فضل و انعام توست