چو سیر آمد از مرز و از مرزبان

پشوتن چنین گفت با مادرش

که چندین به تنگی چه کوبی درش

که او شاد خفتست و روشن روان

بپذرفت مادر ز دین دار پند

به داد خداوند کرد او پسند

ازان پس به سالی به هر برزنی