بپذرفت مادر ز دین دار پند

که چندین به تنگی چه کوبی درش

که او شاد خفتست و روشن روان

چو سیر آمد از مرز و از مرزبان

به داد خداوند کرد او پسند

ازان پس به سالی به هر برزنی

به ایران خروشی بد و شیونی