فرستاد پیش ارسطالس اش

به تاج کیانی سرافراخت اش

چو بیعت گرفت اش ز گردن کشان،

به سرچشمه علم دادش نشان

که گردد ز نابخردی حارسش

بدو داد پیغام کای فیلسوف!

که خورشید تو رسته است از کسوف،