که گردد ز نابخردی حارسش

چو بیعت گرفت اش ز گردن کشان،

به سرچشمه علم دادش نشان

فرستاد پیش ارسطالس اش

بدو داد پیغام کای فیلسوف!

که خورشید تو رسته است از کسوف،

سپهر خرد را تویی آفتاب