کسی گر نبشناسدت ز آن چه باک؟

که: «ای چون صدف جمله تن گشته گوش!

گشا یک نفس گوش حکمت نیوش!

چو گشتی شناسای یزدان پاک،

نگهدار خود را ز هر کار زشت!

که نید ز پاکان نیکوسرشت

اگر لب گشایی، به حکمت گشای!