اگر لب گشایی، به حکمت گشای!

کسی گر نبشناسدت ز آن چه باک؟

نگهدار خود را ز هر کار زشت!

که نید ز پاکان نیکوسرشت

مشو همچو بی حکمتان ژاژخای!

چو بندد شب تیره مشکین نقاب

از آن پیش کافتی ز پا مست خواب،