از آن پیش کافتی ز پا مست خواب،

اگر لب گشایی، به حکمت گشای!

مشو همچو بی حکمتان ژاژخای!

چو بندد شب تیره مشکین نقاب

زمانی چراغ خرد برفروز!

ببین در فروغش عمل های روز!

که روز تو در نیک و بد چون گذشت