زمانی چراغ خرد برفروز!

مشو همچو بی حکمتان ژاژخای!

چو بندد شب تیره مشکین نقاب

از آن پیش کافتی ز پا مست خواب،

ببین در فروغش عمل های روز!

که روز تو در نیک و بد چون گذشت

در اشغال روح و جسد چون گذشت