چه خوش گفت روزی که: «قول حکیم

وز آن در سخن کان گوهر شدم

از این پا گشادم ز قید عدم

وز آن رو نهادم به ملک قدم»

بود آینه، پیش مردم کریم

که بیند در او سیرت و خوی را

بدان سان که در آینه، روی را