در آنجا ز مرگ خودت داد بیم»

چو بگشاد از آن بی خودی چشم هوش

به گوشش فرو گفت پنهان سروش

که: «اینست جایی که دانا حکیم

چو از مردن خویش آگاه شد

بر او راه امید کوتاه شد

دبیری طلب کرد روشن ضمیر