نه مالد به خاک سیه روی زرد!

نه کوشد چو خور در گریبان دری!

نه پوشد چو مه جامه نیلوفری!

نه نالد ز رنج و نه موید ز درد!

چرا غم خورد زیرک هوشیار،

چو ز آغاز می داند انجام کار؟

سرانجام گیتی به خون خفتن است