به فرسنگ ها رخت بندد دروغ

بیا ساقیا! در ده آن جام صاف!

که شوید ز دل رنگ و بوی گزاف

به هر جا که افتد ز عکسش فروغ

بیا مطربا! زآنکه وقت نواست

بزن این نوا را در آهنگ راست!

که کج جز گرفتار خواری مباد!