بیا مطربا! در نی افکن خروش!

که سازد مرا یک دم از من خلاص

ببرد ز من نسبت آب و گل

به ارواح قدس ام کند متصل

که باشد خروشش پیام سروش

کشد شایدم جذبه آن پیام

ازین دون نشیمن به عالی مقام