ز هر نغمه زیر، تیری فکن!

به هم برزنم کار سود و زیان

بیا مطربا! وز کمان رباب

که از رشته جان زهش برده تاب

به من چوی شکاری نفیری فکن!

بیا ساقیا! بین به دلتنگی ام!

ببخش از می لعل یکرنگی ام!