بیا ساقی! آن آتشین می بیار!

بزن بر رگ پیر خم گشته پشت!

که هر حرف دشوار و آسان که هست

رساند به گوش من آن سان که هست

که سوزد ز ما آنچه نید به کار

زر ناب ما گردد افروخته

شود هر چه نی زر بود، سوخته