که: خوش وقت آن بی سروپا گدای

وز این بیقراری م زاید قرار

بیا مطربا! زخمه بر چنگ زن!

وز آن پرده این دلکش آهنگ زن!

که زد افسر شاه را پشت پای!

بیا ساقیا! رطل سنگین بیار!

که سازد سبک بار را بردبار