به خون دل اش در بر آورده ام

ز من این هنر بس که جان کاستم

به نقش حقایق، دل آراستم

بر این نخل نظمی که پرورده ام

مصیقل شد آیینه سان سینه ام

دو عالم مصور در آیینه ام

زبان سوده شد زین سخن، خامه را