دو عالم مصور در آیینه ام

بر این نخل نظمی که پرورده ام

به خون دل اش در بر آورده ام

مصیقل شد آیینه سان سینه ام

زبان سوده شد زین سخن، خامه را

ورق شد سیه زین رقم، نامه را

چه خوش گفت دانا که: «در خانه کس