چه خوش گفت دانا که: «در خانه کس

دو عالم مصور در آیینه ام

زبان سوده شد زین سخن، خامه را

ورق شد سیه زین رقم، نامه را

چو باشد، ز گوینده یک حرف بس!»

همان به که در کوی دل ره کنیم

زبان را بدین حرف، کوته کنیم