شکوه از پیری کنی زاهد بیا همراه من

تا پیام طایر هم آشیان آرم تو را

من خموشم حال من می پرسی ای همدم که باز

نالم و از ناله خود در فغان آرم تو را

تا به میخانه برم پیر و جوان آرم تو را

ناله بی تاثیر و افغان بی اثر چون زین دو من

بر سر مهر ای مه نامهربان آرم تو را