خضر می رفت از پی سرچشمه حیوان کجا

جسم غم فرسود من چون آورد تاب فراق

این تن لاغر کجا بار غم هجران کجا

در لب یار است آب زندگی در حیرتم

چون جرس با ناله عمری شد که ره طی می کند

تا رسد هاتف به گرد محمل جانان کجا