که اول از دل مجروح من نشان نگذاشت

ز غمزه، چشم تو یک تیر در کمان نگذاشت

ز بی وفایی گل بود مرغ دل آگاه

از آن به گلبن این گلشن آشیان نگذاشت

ز شوق دیدن آن گل، ستم نگر که شدم