دوباره خون به دلم پرسیم دلت چون است

چه گویمت که دلم از جدائیت چون است

دلم جدا ز تو دل نیست قطره خون است

تو کرده ای دل من خون و تا ز غصه کنی

نه زلف و خال و رخ لیلی، آن دگر چیز است

که آفت دل و صبر و قرار مجنون است

ز مور کمترم و می کشم به قوت عشق